Akkerbouwers irriteren zich aan deze maatschappelijke discussie die momenteel gevoerd wordt over ‘landschapspijn’. Dit blijkt althans uit de reacties die akkerbouwer Michiel van Andel kreeg op zijn tweet over het onderwerp: “Ik heb nog nooit zoveel reacties gehad en dat kwam puur omdat ik de hashtag #landschapspijn had gebruikt. Ook mensen van buiten de akkerbouwsector ondersteunen het signaal wat ik heb willen afgeven met dit bericht: deze discussie gaat weer nergens over.”
Landschapspijn
Landschapspijn is een begrip dat voornamelijk slaat op de ‘eenzijdigheid’ van het landschap: minder (weide)vogels, minder variatie en daarbij wordt de ‘boer’ in het algemeen vaak aangewezen als ‘schuldige’. Zeer onterecht, zo meent Van Andel: “Het speelt voornamelijk in de melkveesector volgens mij, maar ook richting de akkerbouw is kritiek. Al die culturen die wij in het landschap aanbrengen vinden de mensen lelijk. Daarom is er nu ineens een roep om ‘een afwisselend landschap’ met op elke ‘moestuin grote’ een ander gewas. Het is maar een klein groepje mensen, maar die schreeuwen het hardst. En dan wordt het ineens een thema in de politiek. In de sector zelf is het helemaal geen punt. Ik voel al veel druk op mijn schouders vanuit de normeringen bij het bemesten en vooral bespuitingsregels. En dan komt dit thema er ook nog eens bij.”
Modetrend
Van Andel meent dat de discussie over landschapspijn letterlijk over de rug van de landbouw wordt gevoerd en plaatsten daarom bij zijn twitterbericht een foto dat er op zijn land mooie strakke witlofruggen werden gereden. “Sommigen doet dit (landschaps)pijn aan de ogen. Ik vind het prachtig”, schreef de akkerbouwer uit Emmeloord erbij. “Ik vond het mooi om te zien dat een hoop mensen positief hebben gereageerd op mijn bericht. Kennelijk houdt het meer mensen bezig; het is weer een laatste modetrend die helaas wederom over de rug van de akkerbouwsector wordt gevoerd. Omdat er ontzettend veel reacties kwamen van mensen die het met mij eens zijn heb ik een dag later opnieuw een foto gepost met dit keer als hashtag #landschapspracht. En zo zien gelukkig heel veel mensen het ook.”
Omdat het gister zo gewaardeerd werd! #landschapspracht #witlofruggen mede mogelijk gemaakt door #gbrvanunen pic.twitter.com/g2fHN7FKjD
— Michiel van Andel (@MvAndel) 5 april 2017
Ideaal voorjaar
Deze maatschappelijke discussie is volgens eigen zeggen ‘echt wel een dingetje’ bij Van Andel, maar hij laat zich daardoor niet van de wijs brengen. De werkzaamheden gaan gewoon door en dankzij het aanhoudende goede weer is er genoeg te doen: “Momenteel zijn we erg druk in de tulpen. We zijn daar al aan de derde bespuiting toe. De witlofruggen zijn inmiddels klaar en halverwege mei hoop ik die percelen in te kunnen zaaien.” Het telen op een rug is onderdeel van de totale teeltoptimalisatie die Van Andel op zijn akkerbouwbedrijf voor ogen heeft: “Waterhuishouding is één van de redenen om op ruggen te telen. Het heeft ook met oogsten te maken, dat gebeurt in de herfst en op deze manier kan je goed oogsten. Maar qua penaantal is het telen op ruggen het meest optimaal. Bij mij is het allemaal contractteelt, maar ik hoop natuurlijk wel op goede prijzen en opbrengsten. Dat is voor iedereen goed. De omstandigheden zijn tot nu toe perfect. Dit wordt er weer één uit het boekje, tenminste als de ideale weeromstandigheden nog even aanhouden.”
Sommigen doet dit #landschapspijn aan de ogen.. ik vind het prachtig! #mooiestrakkeruggen #witlof #oogst2017 pic.twitter.com/KLScA5ESjc
— Michiel van Andel (@MvAndel) 4 april 2017
