Irrigatie / beregening, wat is dat?

Irrigatie / beregening is veel gebruikt in de akkerbouw om de kwaliteit van de oogst te verbeteren en de opbrengst te verhogen. Het is een techniek waarbij water direct of indirect is toegevoegd aan de bodem om de droogte te verminderen. De meerwaarde van goed waterbeheer is de afgelopen jaren aangetoond. De droge, warme jaren hebben veel impact op de akkerbouw.

Verschillende vormen van irrigatie

In de akkerbouw zijn verschillende irrigatiemethoden in gebruik. De meest bekende vormen zijn beregening van bovenaf, zoals met een waterkanon of een sproeiboom. Deze systemen worden vaak ingezet op grotere percelen en zijn flexibel toepasbaar bij verschillende gewassen.

Daarnaast wint druppelirrigatie (drip) terrein. Bij deze methode wordt water zeer gericht en gedoseerd toegediend via leidingen die zich op of in de bodem, dicht bij het gewas, bevinden. Het grote voordeel van druppelirrigatie is het lage waterverbruik en de hoge efficiëntie: het water komt direct bij de wortelzone terecht, waardoor verliezen door verdamping of afspoeling beperkt blijven.

Watergebruik en regelgeving

Het gebruik van beregening is gebonden aan regels. Voor de NAK-pootgoedteelt en de ATR- en TBM-vermeerdering geldt landelijk een beregeningsverbod met oppervlaktewater, vanwege het risico op verspreiding van bruinrot.

Daarnaast kunnen waterschappen in periodes van langdurige droogte tijdelijke beregeningsverboden of -beperkingen instellen voor oppervlaktewater en soms ook voor grond- of bronwater. Deze maatregelen zijn bedoeld om de beschikbaarheid van zoet water te beschermen en schade aan natuur en waterkwaliteit te voorkomen.

Meer weten over irrigatie/beregening ? Lees er hier alles over!