Na meer dan een jaar van herhaalde oproepen van de NEPG om het areaal aardappelen naar beneden te brengen hebben Europese aardappeltelers hun verantwoordelijkheid genomen. Officiële cijfers uit België (-16,6 procent), Nederland (-15,1 procent) en Frankrijk (-9,7 procent) en schattingen uit Duitsland bevestigen een voorlopige geschatte daling van ongeveer 11 procent van het areaal consumptieaardappelen.
Aardappelproducenten hebben ingezien dat de enige manier om de marktomstandigheden te verbeteren, is om minder aardappelen te planten. Een verantwoorde beslissing die de weg vrijmaakt voor een meer evenwichtige markt, aldus de NEPG.
Historisch moeilijk afzetjaar
Telers zijn afgelopen jaar geconfronteerd met een historisch moeilijk afzetjaar. Dat gedurende vele weken en maanden werd gekenmerkt door vrije marktprijzen van nul tot twee euro per 100 kilogram en lage contractprijzen voor het volgende seizoen. Ondanks het ontbreken van echt aantrekkelijkere alternatieven bij andere akkerbouwgewassen zoals granen, groenten, koolzaad en vlas hebben telers toch besloten minder aardappelen te planten.
Het areaal in 2026 zou met ongeveer 67.000 hectare moeten dalen van 604.100 hectare vorig jaar naar 536.900 hectare dit jaar. De areaaldaling staat nu vast. Het is echter nog veel te vroeg om conclusies te trekken over de omvang van de oogst van 2026. De weersomstandigheden in de komende maanden zullen doorslaggevend zijn en opbrengsten en kwaliteit blijven zeer onzeker, vooral met de recente hittegolf.
Een contractprijs af land die zorgen baart over de toekomst van de sector
Contracten af land rond 12,50 euro per 100 kilogram zijn door verwerkers “aangeboden”, terwijl sommige telers geen andere keuze hadden dan contracten tegen die lage prijzen te ondertekenen. Op dit prijsniveau, dat geen weerspiegeling is van de aanhoudende stijging van de productiekosten waaronder meststoffen, brandstof, elektriciteit en machines, kan de economische levensvatbaarheid van veel bedrijven in gevaar komen.
De NEPG is van mening dat deze prijsstrategie op lange termijn gevolgen kan hebben voor de hele sector, inclusief de verwerkers zelf. De levensvatbaarheid van de sector op lange termijn hangt af van evenwichtige contractuele relaties die een vergoeding garanderen die in lijn ligt met de economische realiteit van producenten.
Bron: NEPG
